Dalsze losy Eberharda Mocka

arek Krajewski jest pisarzem, który po ponad dwudziestu latach udanej kariery literackiej śmiało wpisuje się w kanon absolutnej klasyki polskiego kryminału. Jego doskonałe powieści o Eberhardzie Mocku i Edwardzie Popielskim sprzedały się w milionach egzemplarzy, charakteryzując się plejadą charyzmatycznych postaci, naturalistycznymi realiami i niezwykłymi zwrotami akcji. Diabeł stróż to dwunasta już odsłona cyklu składającego się na losy pierwszej z wymienionych postaci.

Hazard w przedwojennym Wrocławiu

Proza Krajewskiego ma ogromną wartość nie tylko jako kryminał sam w sobie, ale również jako źródło wiedzy historycznej i topologicznej. Wrocławski pisarz zawsze dba bowiem o to, by jego powieści były poprawne i realistyczne pod względem tego, na jakich ulicach jego rodzinnego miasta toczy się akcja, a także by wszelkie fakty historyczne się ze sobą zgadzały.

Diabeł stróż (https://www.taniaksiazka.pl/ksiazka/diabel-stroz-marek-krajewski) to kolejny przykład tego, jak uznany pisarz po mistrzowsku wpisuje fikcyjną historię w realia historyczne. Fundamentem akcji stają się bowiem działania partii nazistowskiej, która usiłuje podreperować budżet poprzez zalegalizowanie hazardu, co wywołuje popłoch we wrocławskim podziemiu i owocuje wieloma zbrodniami. Jedno z nich spotyka się ze szczególnym zainteresowaniem Eberharda Mocka.

W trakcie orgii zamordowany zostaje bowiem urzędnik pocztowy, a potem jego kochanka. Eberhard staje nie tylko przed zadaniem wyjaśnienia zagadki tego morderstwa, ale też przed koniecznością zaopiekowania się autystycznym synem pary, niemową Rolfem, który widział mordercę matki, ale z oczywistych względów nie jest w stanie podzielić się tą wiedzą z Mockiem.

Radca kryminalny na tropie zbrodni

Diabeł stróż to rasowy kryminał, w którym śledztwo przybiera na skali z każdą kolejną poszlaką: Eberhard, dążąc do wymierzenia sprawiedliwości, trafia bowiem z brudnych, wrocławskich ulic do eleganckich gabinetów elit. To esencjonalny przykład prozy Krajewskiego – opowieść skrajnie ponura, brudna i osadzona w brutalnych realiach czasów przedwojennych.